Elektrochirurgia

Termin elektrochirurgia odnosi się do grupy zabiegów, w których do zniszczenia tkanek wykorzystuje się prąd elektryczny. Zabiegi elektrochirurgiczne ze względu na małą inwazyjność, łatwość wykonania, dużą dostępność, bezpieczeństwo oraz korzystne czynniki ekonomiczne znalazły szerokie zastosowanie w dermatologii.

Elektrochirurgia stosowana w dermatologii cechuje się wysokim profilem bezpieczeństwa. Prawidłowe stosowanie instrumentów niezwykle rzadko prowadzi do powikłań, które w większości przypadków są stosunkowo łagodne.

Przed zabiegiem elektrochirurgicznym lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad i badanie pacjenta. Po zakwalifikowaniu pacjenta do zabiegu wykonuje się znieczulenie miejscowe za pomocą injekcji roztworu znieczulającego lub jego miejscowym zastosowaniu (krem, żel). Następnie lekarz wykonuje zabieg elektrokoagulacji za pomocą specjalnie dobranej elektrody.

Po zabiegu występuje podrażnienie i zaczerwienienie okolicy poddanej zabiegowi. W miejscu ablacji pozostaje strup, który czasami może pozostawić bliznę lub przebarwienie.

 

Wskazania:

  • włókniaki miękkie
  • naczyniaki starcze
  • naczyniaki gwiaździste
  • teleangiektazje (tzw. ”pajączki naczyniowe”)
  • mięczak zakaźny
  • brodawki łojotokowe
  • kłykciny kończyste
  • brodawki wirusowe
  • rozrost gruczołów łojowych
  • gruczolak potowy
  • guzowatość nosa

 

Przeciwwskazania:

  • wszczepiony stymulator serca !
  • skaza krwotoczna
  • choroby sprzyjające zaburzeniom gojenia (przewlekła niewydolność żylna, cukrzyca)
  • skrajne wyniszczenie organizmu

Działania nieporządane:

  • oparzenie
  • porażenie prądem
  • przeniesienie infekcji
  • zaburzenia pracy stymulatora serca
  • urazy

 

Komentarze są wyłączone.